Edward O. Thorp - urodzony 14 sierpnia 1932 roku w Chicago, profesor matematyki, gracz w blackjacka. W 1958 roku otrzymał tytuł doktora Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles. Od 1959 do 1961 roku pracował w Massachusetts Institute of Technology (MIT), następnie pracował jako nauczyciel matematyki, a od 1977 do 1982 roku był profesorem matematyki i finansów na Uniwersytecie Kalifornijskim w Irvine.

W 1962 roku dr Thorp opublikował swoją pierwszą książkę „Beat the Dealer, A Winning Strategy for the Game of Twenty One”. Zawiera ona, oparty na matematycznych wyliczeniach system liczenia kart, na podstawie, którego gracze określają proporcje zakładów. Jego założenia były później podstawą innych systemów liczenia kart. Teoria zyskała aprobatę środowiska, ale właściciele kasyn nie byli z tego powodu zadowoleni. W obawie przed skutkami wprowadzenia tej metody przez graczy, kasyna zaostrzyły podstawowe zasady gry. Jednak po bojkocie kasyn przez graczy, przywrócono dawne zasady, ale wprowadzono jedną zmianę. Do gry w blackjacka zaczęto używać czterech talii kart, a nie tylko jednej, jak było do tej pory.

Thorp połączył teorie blackjacka z finansami i opracował własną koncepcję osiągania dostosowanych do ryzyka zysków z nadwyżek na giełdzie. Dzięki wiedzy na temat rachunku prawdopodobieństwa i statystyki, był w stanie zauważyć nieregularności w cenach papierów wartościowych. Dzięki temu, na przestrzeni lat zbił majątek na giełdzie.

Oprócz wspomnianej książki, Thorp napisał również setki artykułów i felietonów. Jest też autorem:

-  „Beat the Market” - oparty na naukowych podstawach system giełdowy (książka napisana ze Stanleyem Robertsem),

- „The Gambling Times Guide to Blackjack” (również ze Stanleyem Robertsem) ,

- „Elementary Probability and The Mathematics of Gambling”.

 

 

 

Ken Uston - urodził się 12 stycznia 1935 roku w Nowym Jorku jako Kenneth Senzo Usui. Był potomkiem imigrantów z Austrii i Japonii. Od wczesnego dzieciństwa zapowiadał się na matematycznego geniusza - świetnie radził sobie w szkole, przeskoczył kilka klas, dobrze grał na pianinie oraz w gry zręcznościowe. W wieku szesnastu lat rozpoczął naukę na Yale University. Skończył ją z wyróżnieniem i dyplomem ekonomisty. Następnie rozpoczął naukę na Harvardzie, gdzie zdobył MBA w zakresie finansów. Ken zaczął wspinać się po drabinie korporacyjnej kariery i szybko został wicedyrektorem Pacific Stock Exchange. W tym samym czasie poznał swoją żonę Betty, z którą miał troje dzieci. W życiu zawodowym i prywatnym wiodło mu się świetnie, lecz bardzo szybko zniechęcił się do świata wielkich korporacji, pełnego fałszu, chciwości i przepychanek. Codzienna praca za biurkiem stała się źródłem frustracji i górę wzięła jego buntownicza natura. Chciał osiągnąć w życiu coś wielkiego wykorzystując swoje matematyczne umiejętności.

W 1965 r., gdy pracował na giełdzie w San Francisco, postanowił, że musi się „odnaleźć” - i udało mu się tego dokonać w jedną noc. Na jednym z przyjęć poznał "Ala Francesco", który wprowadził go w arkana liczenia kart w blackjacku. Ken skupił swoje ambicje na jedynej grze, w której sprytny gracz może wygrać z kasynem. Uston wziął się do pracy a jego genialny umysł wkrótce znalazł receptę na wielki sukces. Zaczął prowadzić podwójne życie. W ciągu tygodnia był ojcem, mężem i szanowanym pracownikiem, zaś weekendy spędzał w Las Vegas wygrywając kolejne miliony. Szybko zyskał rozgłos i wieści o jego sukcesach przedostały się do mediów. Zrezygnował z pracy na giełdzie, by całkowicie poświęcić się profesjonalnej grze w blackjacka.

Ken Uston jest chyba najsłynniejszym graczem w blackjacka, znanym ze swojej ogromnej wiedzy na temat zespołowego liczenia kart - pod koniec lat 70-tych znany był z używania 5 komputerów w celu rozszyfrowania BlackJacka i zbudowania swojej drużyny. Gracze wygrali w ten sposób setki tysięcy dolarów, po czym komputery zostały skonfiskowane przez FBI. Eksperci FBI stwierdzili jednak, że nie było to oszustwo, gdyż komputery używały ogólnie dostępnych informacji na temat blackjacka. Uston pozwał, więc siedem największych kasyn z Las Vegas w sprawie o naruszenie dóbr cywilnych.

W latach 70-tych i 80-tych Ken Uston święcił trumfy w grze, ale jego życie prywatne było w rozsypce. Rozwiódł się z żoną i stracił bliski kontakt z dziećmi. Choć miał wszystko, nie był człowiekiem szczęśliwym. Procesował się z kasynami i byłą żoną aż do swojej śmierci w 1987 roku, kiedy znaleziono go martwego na podłodze wynajętego mieszkania w Paryżu.

Ken Uston jest autorem kilku bestsellerów na temat strategii gry w blackjacka, 10-ciu przewodników komputerowych oraz czterech książek na temat strategii w grach video, wydanych w połowie lat 80-tych.

Książki na temat blackjacka autorstwa Ken Ustona:

- The Big Player - 1977

- One Third of a Shoe [and] How You Can Win At Blackjack in Atlantic City - 1979

- Million Dollar Blackjack - 1981

- Ken Uston on Blackjack - 1986

 

 

 

 

 

Arnold Snyder - zawodowy gracz w blackjacka od ponad trzydziestu lat. Jest niezwykle cenionym i wpływowym ekspertem, autorem wielu książek na temat blackjacka. W swoich książkach przedstawia wiele technicznych informacji w sposób dokładny, jasny i zrozumiały podkreślony niezwykłym poczuciem humoru autora.

Snyder jest propagatorem praw graczy i zespołów blackjacka. Jego zdaniem zawodowi gracze powinni mieć możliwość wykorzystania swoich umiejętności w kasynach, przede wszystkim umiejętność liczenia kart. Snyder był biegłym ekspertem w kilku sprawach sądowych, między innymi w głośnym procesie Tommy'ego Hylanda, zawodowego gracza i menedżera zespołu blackjacka. Snyder dzięki swoim zeznaniom miał wpływ na zalegalizowanie gry zespołowej w blackjacka na terenie Stanów Zjednoczonych oraz Kanady.

Snyder jest redaktorem internetowego czasopisma "Blackjack Forum", którego początki sięgają 1981 roku. Biblioteka "Blackjack Forum" zawiera tysiące artykułów autorstwa zawodowych graczy o liczeniu kart, śledzeniu tasowania, sekwencjonowaniu asów, odgadywaniu kart krupiera i wielu innych sztuczkach stosowanych w kasynach, wywiady z czołowymi graczami, recenzje książek i programów komputerowych. Dostarcza bezpłatnie informacji profesjonalnym graczom oraz tym początkującym. Celem forum jest przede wszystkim nauka, jak zarabiać pieniądze na grach hazardowych.

Snyder ufundował również bezpłatny symulator liczenia kart w blackjacku, który jest skutecznym sposobem nauki zasad, strategii, dokonywania porównań, obliczania szans, najkorzystniejszych zakładów i stawek. Symulator wraz z „Blackjack Forum” prezentuje wszelkie istniejące techniki gry.

Snyder został członkiem Blackjack Hall of Fame jako jeden z pierwszych graczy, dzięki swojej długoletniej karierze oraz wielu pionierskim technikom hazardowym, uznawanym obecnie za nieodłączny element gry w blackjacka.

Arnold Snyder znany jest również za swój wkład do literatury.

Lista książek autorstwa Snydera:

- Blackbelt in Blackjack

- Big Book of Blackjack

- How to Beat the Internet Casinos and Poker Rooms

- The Blackjack Shuffle-Trackers Cookbook: How Players Win (And Why They Lose) With Shuffle Tracking

- The Blackjack Formula

- The Over/Under Report

 

Stanford Wong - urodził się w 1943 roku jako John Ferguson. Zawodowy gracz i pasjonat blackjacka oraz znany autor publikacji na temat gier kasynowych.

Jako dwunastoletni chłopiec zainteresował się grą w blackjacka, próbował odgadywać, jaka będzie następna karta w rozdaniu. Gdy dowiedział się o metodzie liczenia kart, opanował ją do perfekcji. Zawodowo zaczął grać w 1976 roku,  podczas prowadzenia kursu finansów na Uniwersytecie Stanowym w San Francisco.  Zaczął regularnie uczęszczać do różnych kasyn, a na podstawie swoich spostrzeżeń pisał swoją pracę doktorską. Aby mieć więcej czasu na grę, zgodził się na pensję w wysokości jednego dolara w zamian za zwolnienie z uczestnictwa w spotkaniach wykładowców. Godzinami, więc analizował grę, a swoje spostrzeżenia opisał w książce „Professional Blackjack”, wydanej w 1975 roku. Opracował metodę liczenia kart zwaną metodą high-low.

Wong jest twórcą programu „Analyzer Blackjack”, który służy do analizy blackjacka i został udostępniony szerokiej publiczności, jako jeden z pierwszych dostępnych na rynku systemów analizy szans w grze karcianej.

W 1979 roku został wydawcą miesięcznego biuletynu informacyjnego o blackjacku. Obecnie biuletyn dostępny jest na stronie internetowej Wonga i zawiera informacje o zasadach i warunkach gry w kasynach w Stanach Zjednoczonych i w innych krajach.

W latach 80-tych Wong był tak popularny, że jego nazwiskiem nazwano pojęcie techniczne używane w grze. „Wong” lub „wonging” dotyczy pewnej zaawansowanej techniki gry w blackjacka opartą na obserwacji kart i unikania stawiania zakładów w nieodpowiednim dla gracza momencie. Jeśli z liczenia kart wynika, że pozostałe w talii karty działają na korzyść gracza, przystępuje on do gry. W przeciwnym wypadku nie wchodzi w ogóle do gry. Z tego właśnie powodu w wielu kasynach wprowadzono zasadę „No Mid Shoe Entry”, czyli zakaz wchodzenia do gry w środku rozdania.

Obecnie Wong mieszka z żoną w Kalifornii, ma dwoje dorosłych dzieci. Jest właścicielem wydawnictwa Pi Yee Press z siedzibą w Las Vegas. Współpracuje jako konsultant i recenzent z badaczami i autorami publikacji na temat blackjacka, prowadzi stronę zakładów sportowych oraz blackjacka, sędziuje w turniejach sportowych blackjacka.

Oprócz „Professional Blackjack” Wong napisał też kilka innych książek o grach hazardowych:

- Professional Blackjack

- Professional Video Poker

- Wong on Dice (2006).

- Blackjack Secrets

- Basic Blackjack (1992).

- Tournament Blackjack

- Tournament Craps

- Complete Idiot's Guide to Managing your T.

- Optimal Strategy for Pai Gow Poker

- Vegas Downtown Blackjack

- Sharp Sports Betting

- Casino Tournament Strategy

- Betting Cheap Claimers.

- Winning Without Counting.

- Complete Idiot's Guide to Gambling Like a Pro.

 

 

 

 

Max Rubin – prawdziwy weteran hazardu, jego kariera gracza obejmuje prawie cztery dekady, zawodowy gracz i analityk gier. Posiada niezbyt chlubną przeszłość. Zaczął studia na Uniwersytecie w Minnesocie, które przerwał, aby oddać się hazardowi. Był gościem wszelkich kasyn w Stanach Zjednoczonych. Każdą wygraną tracił. Często do kasyna chodził po to, aby skosztować darmowych drinków, czy innych tego typu bonusów podawanym gościom. W pewnym momencie jednak postanowił zmienić swoje dotychczasowe życie. Zaczął spisywać swoje przemyślenia i spostrzeżenia. W ten sposób powstała jego książka „Comp City: A Guide to Free Gambling Vacations”, która opisuje, w jaki sposób każdy może wykorzystać oferowane przez kasyno bonusy takie jak: darmowe drinki, jedzenie, zakwaterowanie oraz inne korzyści, przysługujące tylko wybranym i bogatym graczom. Podpowiada również, w jaki sposób stworzyć złudzenie, że zastawia się więcej żetonów niż w rzeczywistości, aby przekonać kasyno, że gracz zasługuje na duże bonusy. Opisuje również techniki liczenia kart na niskich poziomach. Książka ta zrobiła niezłą furorę na w Stanach Zjednoczonych.

Rubin napisał jeszcze ponad 100 artykułów dla kilku czasopism, był komentatorem i gospodarzem kilku programów telewizyjnych. Obecnie współpracuje jako konsultant z wieloma największymi kasynami, gdzie prowadzi szkolenia dla krupierów i innych pracowników kasyn, ucząc ich jak rozpoznawać techniki liczenia kart i inne kluczowe strategie stosowane przez wielu graczy oraz jak im przeciwdziałać.

Książki Rubina:

- Comp City: A Guide to Free Gambling Vacations - 1994,

- Casino Gambling For Dummies - 2006

 

 

 

Lawrence Revere – właściwie Griffith K. Owens, znany i szanowany gracz oraz kierownik sali, właściciel kasyna, zawodowy gracz.

Grę w karty poznał już jako małe dziecko. Doskonale opracował technikę rozdawania, tasowania i składania kart, co pozwoliło mu już w wieku osiemnastu lat rozpocząć pracę w kasynie. Ukończył Uniwersytet Stanu Nebraska i otrzymał dyplom z matematyki, a w 1943 roku rozpoczął swoją karierę zawodowego gracza w blackjacka. Zarobił tyle, że założył własne kasyno. Ćwiczył w nim różne metody gry i testował swoje pomysły.

Lata 60-te i 70-te były szczytowym okresem w jego karierze. Opracował wspaniałą metodę liczenia kart, którą opisał w swojej książce „Playing Blackjack as a Business” wydanej w 1969 roku. Książka ta dotyczy liczenia kart i jest najlepszą instrukcją obsługi, jak wygrać w blackjacka. Revere omówił w niej cztery główne strategie wymyślone przez Juliana Browna, a także cztery swoje strategie: Revere Point Count, Revere Five Count, Revere Plus-Minus oraz Ten Count. Strategie te miały zastosowanie do gry z użyciem jednej talii kart, ale Revere później opracował je również dla gry z użyciem wielu talii. Książka cieszy się wielkim uznaniem do dziś, nadal jest kupowana przez czytelników, a strategia Revere Point Count nadal jest używana, choć uchodzi za przestarzałą.

Revere znany był również jako mistrz kamuflażu. Gdy przychodził do kasyna incognito, nikt nie był w stanie go rozpoznać. Często używał różnych pseudonimów, np: Leonard Parsons, Spec Parsons, Paul Mann.

Był niezwykle otwartym i pomocnym człowiekiem. W czasie gry nigdy nie krył się ze swoimi umiejętnościami liczenia kart. Tłumaczył zasady gry wszystkim, którzy tylko tego chcieli – zarówno wtedy, gdy był krupierem, jak i gdy był bogatym właścicielem kasyna.

Zasłynął także jako największy ekspert od gry w blackjacka. Pracował i doradzał po obu stronach hazardowej barykady, przez co stał się postacią bardzo kontrowersyjną i budził mieszane uczucia w środowisku.

Umarł 23 kwietnia, po siedmiotygodniowej walce z rakiem płuc i wątroby.

 

 

Peter Griffin – urodzony w 1937 roku profesor matematyki na Uniwersytecie Stanowym w Kalifornii, na którym wykładał statystykę, rachunek różniczkowy oraz równania różniczkowe od 1965 do 1998 roku.

Jako niedoświadczony gracz napisał książkę „The Theory of Blackjack: Complete Card Counter’s Guide to the Casino Game of 21”. Cieszy się ona dużym uznaniem wśród graczy i jest jedną z najbardziej kompleksowych książek po „Beat the Dealer” Edwarda O. Thorp’a. Lekki i wesoły styl pisania autora sprawia, że książek czyta się z przyjemnością.

W przeciwieństwie do innych książek o tej tematyce, wszystkie teorie i warianty liczenia kart opierały się wyłącznie na obserwacji i badaniach w połączeniu z zasadami matematycznymi, a nieużywane w kasynach podczas gry.

W 1970 roku, gdy był wykładowcą akademickim, zainteresował się opracowaniem akademickiego kursu teorii gry. Miejscem jego badań był mały klub w Nevadzie, gdzie profesor grał w blackjacka, niestety z mizernym skutkiem. Zajął się, więc gromadzeniem danych od innych graczy. W ten sposób odkrył, że kasyna mają dwuprocentową przewagę nad amatorami w blackjacka, oraz zdołał udowodnić większość tez ze swojej książki: zakłady i warianty strategii i ich przybliżona wartość, rola współczynnika korelacji, skuteczność, korelacja zakładów i skuteczność strategii oraz właściwa równowaga pomiędzy zakładami i mocną grą. Przedstawił również teoretyczne podstawy zakładów proporcjonalnych, wpływów rabatów na straty i analizy systemów gier. Griffin odkrył, że najważniejsze dla potencjalnych zysków jest pojęcie korelacji zakładów (BC) oraz skuteczność gry (PE), dające graczowi możliwość oszacowania potencjalnego zysku bez użycia symulacji komputerowych.

W 1991 roku ukazała się kolejna książka „Extra Stuff: Gambling Ramblings”.

Griffin pisał również artykuły na temat gier oraz prowadził badania naukowe aż do swojej śmierci w 1998 roku.

 

 

James Grosjean – zawodowy gracz, matematyk o niesamowitych zdolnościach zapamiętywania i szybkiego liczenia. W blackjacka zaczął grać jako student na Uniwersytecie w Chicago. Sporządził własną taktykę gry, którą przedstawił w swojej książce „Beyond Counting: Exploiting Casino Games from Blackjack to Video Poker”, wydanej w 2000 roku. Książka ta porównywana jest do książki Doyle’a Brunona „Super System”, zwanej biblią pokera. „Beyond Counting” to książka, którą powinien przeczytać każdy poważny gracz blackjacka. Przedstawia ona szczegółowo teorię liczenia kart, odgadywanie kart oraz śledzenie tasowania kart. Omawia również wszystkie działania matematyczne potrzebne, by grać po mistrzowsku, oraz psychologiczne i umysłowe aspekty gry. Choć obliczenia w książce przedstawione są w bardzo przejrzysty i zrozumiały sposób, przeznaczone są dla osób niemających problemu z matematyką.

James Grosjean jest chyba najbardziej znany z działalności na rzecz praw obywatelskich graczy w blackjacka. Wygrał niezwykle ważne procesy przeciwko wielkim kasynom. Stosując swoje metody stał się osobą niepożądaną przy stolikach do gry w blackjacka, gdyż często wiązało się to ze stratami kasyna. Często był zatrzymywany, nielegalnie przesłuchiwany i aresztowany. W 2000 roku wygrał proces z Imperial Palace, a odszkodowanie wyniosło 399 tys. dolarów. We wrześniu 2005 roku wygrał proces z firmą detektywistyczną Griffin Investigations o zniesławienie, a koszty prawne i odszkodowanie w wysokości 105 tys. dolarów sprawiły, ze firma zbankrutowała. Wkrótce po tym historycznym zwycięstwie w 2006 roku otrzymał swoje miejsce w Blackjack Hall of Fame, jako najmłodszy osoba w historii.